خدایا! مرا به سوی تو وسیله ای جز رشته های رأفت تو نیست وسببی جز عرفان رحمت تو ، نه .
خدایا! مرا به سوی تو کدامین راه است جز کوچه باغهای مهر تو ؟ مرا در گرداب سهمگین گناهانم کدامین ناجیست جز زورق شفاعت نبی تو ؟ پیامبر مهر آجین لطافت گستر ، آن کشتی نجات بخش امت ، از ورطه هولناک غمهای شکننده .
خدایا! بی ماهتاب شفاعت رسول تو جز در جاده پر وپیچ وتاب لطف تو چگونه گام به سوی تو می توان زد ؟
خدایا! پایم فرسوده گناه وپشتم خسته بار معصیت است وابر ظلمانی انانیت ماهتاب مهر تو راحجاب گشته است وشفاعت محمد «ص» را دشوار کرده است .
خدایا! توفیق طاعت وبعد معصیت آنچنانم عطا کن که تا قله شفاعت محمد «ص» صعود توانم کرد و تا گذرگاه نسیم غفران تو توانم رسید .
خدایا! من مغروق در گرداب گناه به مأمن رضایتت جز با توان دستهای بخشش تو نتوانم رسید .
خدایا! زائران امید من برگرد حرم تو طواف می کنند ورائدان اشتیاق من در جستجوی بستان لطف تو هستند .
خدایا! پرندگان طمع من بر گرد آستان جود تو می گردند .
خدایا! گلدان آرزوهای مرا به خشکی منشان ونردبان امید را از زیر پای دلم مکشان وتا پایان این راه بی پایان ، مرا به خود مگذار ودست بگیر .
خدایا! مرا از خاصان ابرار ونیکان اخیار وبرگزیدگان ابدالت قرار ده که جز جنت عدن برایشان نپسندی وجز در بلندای « عند ملیک مقتدر » شان ننشاندی و ساعقه نگاهت را بر جانشان زدی ودر زیر نم نم باران « الی ربها ناظره » طراوتشان بخشیدی واز میوه های « رضی الله » شان ودر زیر پایشان جویهای « رضوعنه » روان کردی وبر پشتی منزل صدق در نهانخانه کنارت اتکایشان دادی . ای کریم ترین برای حاجتمندان وای مهربانترین برای قاصدان ، ای مونس ترین بی کسان وتنها ترین وای مأمن ترین برای آوارگان وای گرمترین آغوش برای واماندگان وای پرقدرت ومهرترین دست برای مستندان ! من دست نیاز و واماندگی وحیرانی به دامان صمدیت وجبروت وسبحانی تو آویخته ام ، دستم را به تازیانه حرمان میازار وبه خنجر یأس کوتاه مکن . ای تمامت وجود تو گوش شنیدن وای تمامت آغوش تو گرمای اجابت کردن !
منبع : صحیفه سجادیه امام سجاد (ع)
|
