پلها

 
 

  پل آجي چاي  

 تنها گذرگاه قديمي ايران و بخشي از دنياي مشرق زمين به دنياي غرب در شما ل غرب تبريز بر روي تلخه رود واقع شده است .اين  پل با 16 دهنه به طول 100 متر و عرض 5 متر همواره بر اثر طغيان هاي تلخه رود و عوامل انساني تخريب و بازسازي شده است. نام اين پل را اولين بار در متون صفويه زمان شاه اسماعيل اول د رسفرنامه ونيزيان مي بينيم .اينک درپشت اين پل سرريزي احداث شده است که منظره دل انگيزي به وجود آورده است . با عبور از کناراين پل قديمي پايگاه دوم شکاري تبريز را درپيش رو داريم و در جنب آن فرودگاه تبريز قرار گرفته است    

         

    

 از ديگر پل ها ي کهن وسط شهر که بر روي مهرآنرود برپا شده اند ، پل سنگي ، پل قاري ، پل صاحب الامر ، پل منجم و...را مي توان نام برد که بين اين ها پل قاري که به پا چراغ نيز مشهور است با سر ستون هاي کله قوچي خودوچراغهاي قديمي اش زيبايي خاطره انگيزي به همراه دارد. از لحاظ بنا نيز پل هاي يادشده با سه يا چهار دهنه طاقي و شيوه کهني را دارند.